SteenhuisMeurs kreeg van de Gemeente Eindhoven opdracht cultuurhistorische input te leveren voor het nieuwe bestemmingsplan Binnenstad. Eindhoven is een voor Nederlandse begrippen grote stad, maar heeft een klein hart. De binnenstad is compact, de centrumfuncties liggen er samengebald. Opvallend is verder de historische gelaagdheid. De middeleeuwse nederzetting transformeerde dankzij de aanleg van het spoor in een industrieel centrum van internationale betekenis. Na de verwoestingen in de oorlog werd de binnenstad herbouwd en konden structurele aanpassingen aan de stadsstructuur worden doorgevoerd. Zo bezien had Eindhoven drie sterk verschillende binnensteden in nog geen eeuw tijd. Uit al deze perioden zijn sporen in het huidige stadshart terug te vinden. Eindhoven heeft niet een pittoresk stadsgezicht vol oude monumenten, zoals bijvoorbeeld Den Bosch, maar is een moderne stad met een rijk en gevarieerd verleden. Naar de toekomst is het de uitdaging om de historische ontwikkeling herkenbaar te houden, zonder daarbij de ontwikkelingsvraagstukken op slot te zetten. Het gaat hierbij om de stedenbouwkundige en landschappelijke structuren, alsmede de belangrijkste architectonische ensembles en gebouwen.
Het doel van het onderzoek is de cultuurhistorische waardering van de binnenstad zo goed mogelijk te laten aansluiten op de verschillende manieren van borgen van cultuurhistorie in het bestemmingplan. In de waardering is aandacht voor gebouwen, de openbare ruimte, stedelijke structuren en archeologie. Daarbij zijn ook naoorlogse 'iconen' aangewezen, zodat de gelaagdheid van de stad optimaal tot zijn recht komt in het erfgoedbeleid. Door het opstellen van analyse- en waarderingskaarten (verbeelding) en ruimtelijke aanbevelingen voor bebouwing aan de belangrijkste structuren (regels) kan vanuit cultuurhistorie worden bijgedragen aan het vitaal houden en maken van de binnenstad.
|
